لوراتادین
لوراتادین یک داروی ضدحساسیت (آنتیهیستامین) از نسل دوم است که برای تسکین علائم آلرژیهای فصلی و مزمن مانند عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم و کهیر به کار میرود. این دارو با مسدود کردن گیرندههای هیستامین در بدن عمل میکند، اما برخلاف آنتیهیستامینهای نسل اول (مانند دیفنهیدرامین)، به میزان بسیار کمتری وارد سیستم عصبی مرکزی میشود. این ویژگی به آن معناست که لوراتادین خوابآلودگی بسیار کمتری ایجاد کرده و به همین دلیل به عنوان یک آنتیهیستامین غیرخوابآور شناخته میشود. شروع اثر این دارو نسبتاً سریع و در عرض یک تا سه ساعت پس از مصرف است و اثرات آن برای حدود ۲۴ ساعت پایدار باقی میماند. لوراتادین به دلیل عوارض جانبی کم، تداخل دارویی ناچیز و امکان مصرف یکبار در روز، به یکی از پرمصرفترین داروهای ضدحساسیت در جهان تبدیل شده و برای استفاده بلندمدت در مبتلایان به رینیت آلرژیک مزمن گزینهای مناسب و ایمن محسوب میشود.
- درمان علامتی رینیت آلرژیک فصلی و دائمی (تب یونجه) شامل عطسه، آبریزش بینی، خارش بینی و سوزش چشم
- درمان کهیر (کهیر مزمن خودبهخودی) و سایر اختلالات آلرژیک پوستی همراه با خارش و قرمزی
- کمک به تسکین علائم حساسیتی در آلرژیهای غذایی و دارویی خفیف (با تجویز پزشک)
- دوز معمول برای بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال ۱۰ میلیگرم یک بار در روز است.
- در کودکان ۲ تا ۱۲ سال با وزن بیش از ۳۰ کیلوگرم نیز دوز ۱۰ میلیگرم روزانه تجویز میشود و در کودکان با وزن کمتر از ۳۰ کیلوگرم دوز ۵ میلیگرم روزانه (نصف قرص یا شربت) توصیه میگردد.
- دارو را میتوان همراه با غذا یا با معده خالی مصرف کرد.
- مصرف همزمان با گریپ فروت یا آب گریپ فروت ممکن است سطح خونی دارو را افزایش دهد.
- لوراتادین برای تسکین علائم آلرژی فصلی بهتر است به طور منظم در طول فصل آلرژی مصرف شود.
- سردرد (شایعترین عارضه گزارش شده)
- خوابآلودگی خفیف (با شیوع بسیار کمتر نسبت به آنتیهیستامینهای نسل اول)
- خشکی دهان
- خستگی و احساس کسالت
- تهوع و سوء هاضمه (نادر)
- افزایش اشتها (نادر)
- تپش قلب، طپش نامنظم (بسیار نادر و معمولاً در دوزهای بالا)
- واکنشهای آلرژیک مانند بثورات پوستی و خارش (بسیار نادر)
- لوراتادین تداخلات دارویی عمده و خطرناکی ندارد، اما نکات زیر قابل توجه است:
- کتوکونازول و ایتراکونازول (داروهای ضدقارچ): مصرف همزمان میتواند سطح لوراتادین را در خون افزایش دهد، اما این افزایش معمولاً با افزایش عوارض جانبی قابل توجه همراه نیست.
- اریترومایسین و کلاریترومایسین (آنتیبیوتیکها): مصرف همزمان با این داروها سطح لوراتادین را افزایش میدهد.
- داروهای خوابآور، آرامبخش و الکل: لوراتادین برخلاف آنتیهیستامینهای قدیمی، تداخل تشدیدکننده خوابآلودگی قابل توجهی با این مواد ندارد، اما احتیاط توصیه میشود.
- در بیماران با نارسایی شدید کبدی، پزشک باید دوز دارو را تنظیم کند (معمولاً ۱۰ میلیگرم یکروز در میان یا ۵ میلیگرم روزانه).
- در بیماران با نارسایی کلیوی شدید نیز تنظیم دوز ضروری است.
- مصرف لوراتادین در شیردهی با احتیاط انجام شود، زیرا دارو به مقدار کم وارد شیر مادر میشود.
- در صورت بروز علائم حساسیت شدید (آنافیلاکسی) مانند تنگی نفس، تورم صورت و گلو، این دارو جایگزین درمان اورژانسی نیست و باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.
- حداقل ۴۸ ساعت قبل از انجام تستهای پوستی آلرژی، مصرف لوراتادین باید قطع شود، زیرا میتواند نتایج تست را مخدوش کرده و واکنش پوستی را مهار کند.
