میگراکیم

میگراکیم یک داروی ترکیبی است که به طور ویژه برای تسکین حملات میگرنی فرموله شده است. این دارو با بهره‌گیری از سه ماده مؤثر با مکانیسم‌های متفاوت، به طور هم‌زمان چندین جنبه از علائم آزاردهنده میگرن را هدف قرار می‌دهد. استامینوفن موجود در آن به عنوان یک مسکن قوی، به کاهش سردرد و حساسیت به نور و صدا کمک می‌کند. کافئین با خاصیت تنگ‌کنندگی ملایم عروق گشادشده مغزی که در جریان حمله میگرن رخ می‌دهد، به رفع نبض و کوبش سر کمک کرده و جذب و اثربخشی استامینوفن را نیز افزایش می‌دهد. پرومتازین نیز از طریق مهار گیرنده‌های هیستامین و استیل‌کولین، تهوع و استفراغ همراه با سردرد میگرنی را که از شایع‌ترین علائم گوارشی این بیماری است، به طور مؤثری کنترل می‌کند و با ایجاد آرام‌بخشی ملایم، به استراحت بیمار در طول دوره حمله کمک می‌کند.

سلب مسئولیت: اطلاعات دارویی ارائه شده در این صفحه هرگز نباید به عنوان جایگزینی برای توصیه‌های پزشکان و متخصصان استفاده شود. پیش از انجام هر اقدامی، مراجعه به پزشک یا متخصص مربوطه ضروری است.

  • تسکین حملات حاد میگرن (سردردهای ضربان‌دار یک‌طرفه همراه با تهوع، استفراغ، ترس از نور و صدا)

  • در شروع حمله میگرن، یک عدد قرص همراه با یک لیوان پر از آب مصرف شود.
  • در صورت تداوم علائم و نیاز به تکرار، می‌توان هر ۶ تا ۸ ساعت یک قرص دیگر مصرف کرد.
  • حداکثر مقدار مجاز ۴ عدد قرص در ۲۴ ساعت است.
  • مصرف دارو همراه با غذا یا شیر به کاهش عوارض گوارشی کمک می‌کند.

  • خواب‌آلودگی، سرگیجه و خشکی دهان (ناشی از پرومتازین)
  • تهوع، استفراغ و درد شکم
  • یبوست
  • بی‌قراری، اضطراب، بی‌خوابی و تپش قلب (ناشی از کافئین)
  • افزایش مختصر فشار خون یا ضربان قلب در افراد حساس
  • واکنش‌های آلرژیک (کهیر، خارش، بثورات پوستی)

  • الکل، داروهای خواب‌آور و آرام‌بخش (مانند بنزودیازپین‌ها) و مسکن‌های مخدر: مصرف همزمان با پرومتازین موجود در میگراکیم، خواب‌آلودگی و افت هوشیاری را به طور خطرناکی تشدید می‌کند.
  • مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs): مصرف همزمان با این داروها ممنوع است و می‌تواند منجر به افزایش شدید فشار خون و بروز بحران فشار خون شود.
  • وارفارین (رقیق‌کننده خون): مصرف طولانی‌مدت یا دوز بالای استامینوفن موجود در میگراکیم می‌تواند اثر وارفارین را افزایش داده و خطر خونریزی را بالا ببرد.
  • سایر فرآورده‌های حاوی استامینوفن یا داروهای ضدمیگرن: مصرف همزمان برای جلوگیری از مسمومیت کبدی ناشی از اُوردوز استامینوفن ممنوع است.
  • داروهای ضدتشنج (مانند کاربامازپین و فنیتوئین): خطر مسمومیت کبدی ناشی از استامینوفن را افزایش می‌دهند.

  • در بیماران با سابقه حساسیت به استامینوفن، کافئین، پرومتازین یا داروهای خانواده فنوتیازین منع مصرف دارد.
  • مصرف این دارو در کودکان زیر ۱۲ سال توصیه نمی‌شود.
  • در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی یا کلیوی، گلوکوم زاویه باریک (آب سیاه) و بزرگی پروستات منع مصرف یا نیازمند احتیاط شدید است.
  • مصرف خودسرانه این دارو برای سردردهای مکرر (بیش از ۳ روز در ماه) به دلیل خطر ایجاد سردردهای برگشتی (ریباند) ناشی از مصرف بیش از حد مسکن ممنوع است.
  • به دلیل ایجاد خواب‌آلودگی، در طول درمان از رانندگی و کار با ماشین‌آلات سنگین خودداری شود.
  • مصرف همزمان با الکل یا فرآورده‌های حاوی الکل ممنوع است.