تلمیزارتان
تلمیزارتان یک داروی کاهنده فشار خون از دسته مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین ۲ است که با شل کردن و گشاد کردن عروق خونی، فشار خون بالا را کاهش میدهد. این دارو با مهار اثر هورمون آنژیوتانسین ۲ که یک تنگکننده قوی عروق است، مقاومت محیطی عروق را کم کرده و بار کاری قلب را سبکتر میکند. یکی از ویژگیهای برجسته تلمیزارتان در میان سایر داروهای همگروه خود، نیمهعمر طولانی آن (حدود ۲۴ ساعت) است که منجر به پوشش پایدار ۲۴ ساعته فشار خون حتی در ساعات پایانی دوز میشود و از افزایش ناگهانی فشار خون در صبح زود (پدیده سحرگاهی) جلوگیری میکند. همچنین تلمیزارتان علاوه بر اثر کاهندگی فشار خون، دارای خواص ضدالتهابی و بهبود حساسیت به انسولین نیز میباشد و به همین دلیل در بیماران مبتلا به فشار خون بالا همراه با دیابت نوع ۲ یا سندرم متابولیک یک انتخاب درمانی مطلوب محسوب میشود.
سلب مسئولیت:
اطلاعات دارویی ارائه شده در این صفحه هرگز نباید به عنوان جایگزینی برای توصیههای پزشکان و متخصصان استفاده شود. پیش از انجام هر اقدامی، مراجعه به پزشک یا متخصص مربوطه ضروری است.
- درمان فشار خون بالا (پرفشاری خون اولیه) به تنهایی یا همراه با سایر داروهای کاهنده فشار خون.
- کاهش خطر بروز حوادث قلبی عروقی (مانند سکته قلبی، سکته مغزی و مرگ ناشی از بیماریهای قلبی) در بیماران پرخطر، به ویژه افراد بالای ۵۵ سال که سابقه بیماری عروق کرونر، سکته مغزی، بیماری شریان محیطی یا دیابت همراه با آسیب اندام انتهایی دارند.
- دوز معمول شروع درمان برای بزرگسالان ۴۰ میلیگرم یک بار در روز است. در صورت عدم کنترل کافی فشار خون، پزشک ممکن است دوز را به ۸۰ میلیگرم یک بار در روز افزایش دهد.
- تلمیزارتان را میتوان همراه با غذا یا با معده خالی مصرف کرد. مصرف دارو در یک ساعت مشخص از روز (ترجیحاً صبح) به ایجاد یک عادت منظم و اثربخشی بهتر کمک میکند.
- اثر کاهندگی کامل فشار خون معمولاً پس از ۴ تا ۸ هفته درمان مداوم ظاهر میشود. در بیماران با کاهش حجم مایعات بدن (مانند مصرف داروهای ادرارآور) یا نارسایی کبدی، ممکن است پزشک دوز شروع را به ۲۰ میلیگرم کاهش دهد.
- قطع ناگهانی دارو معمولاً باعث بازگشت ناگهانی فشار خون نمیشود، اما به هر حال توقف درمان باید تحت نظر پزشک انجام گیرد.
- سردرد، سرگیجه و احساس سبکی سر (به ویژه در ابتدای درمان).
- خستگی و ضعف عمومی.
- عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (مانند علائم شبیه سرماخوردگی، گلودرد و احتقان بینی).
- اسهال، تهوع و درد شکم.
- دردهای عضلانی و مفصلی (میالژی و آرترالژی).
- افزایش سطح پتاسیم خون (هیپرکالمی) که در موارد شدید میتواند با علائمی مانند ضعف عضلانی و نامنظمی ضربان قلب همراه باشد.
- افت ناگهانی فشار خون در وضعیت ایستاده (هیپوتانسیون ارتواستاتیک) به ویژه در بیماران با کاهش حجم مایعات بدن.
- واکنشهای آلرژیک (بثورات پوستی، خارش و کهیر).
- آنژیوادم (تورم صورت، لبها، زبان و گلو) که نیازمند اقدام فوری پزشکی است.
- داروهای مدر (ادرارآور) مانند هیدروکلروتیازید و فوروزماید: مصرف همزمان با تلمیزارتان خطر افت شدید فشار خون را به ویژه در ابتدای درمان افزایش میدهد.
- داروهای کاهنده فشار خون از گروه مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (مانند انالاپریل، کاپتوپریل و لیزینوپریل): مصرف همزمان این دو دسته دارویی با هم توصیه نمیشود، زیرا خطر عوارض کلیوی و افزایش پتاسیم خون را به شدت بالا میبرد.
- داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک): این داروها میتوانند اثر کاهندگی فشار خون تلمیزارتان را کاهش دهند و خطر آسیب کلیوی و افزایش پتاسیم خون را بالا ببرند.
- مکملهای پتاسیم یا داروهای نگهدارنده پتاسیم (مانند اسپیرونولاکتون): مصرف همزمان میتواند منجر به افزایش خطرناک سطح پتاسیم خون (هیپرکالمی) شود.
- لیتیوم (داروی تثبیتکننده خلق): تلمیزارتان میتواند سطح لیتیوم را در خون افزایش داده و باعث مسمومیت با لیتیوم شود.
- دیگوکسین (داروی نارسایی قلبی): تلمیزارتان ممکن است سطح دیگوکسین را در خون افزایش دهد و نیاز به پایش منظم سطح آن باشد.
- مصرف تلمیزارتان در سهماهه دوم و سوم بارداری به دلیل خطر آسیب و مرگ جنین مطلقاً ممنوع است. زنانی که قصد بارداری دارند باید قبل از بارداری با پزشک خود برای تغییر دارو مشورت کنند.
- مصرف همزمان تلمیزارتان با آلیسکیرن (یک داروی کاهنده فشار خون دیگر) در بیماران مبتلا به دیابت یا نارسایی کلیوی متوسط تا شدید ممنوع است.
- در بیماران مبتلا به تنگی شریان کلیوی دوطرفه یا تنگی شریان کلیوی در کلیه تکعملکردی، مصرف این دارو میتواند باعث نارسایی حاد کلیه شود.
- بیماران مبتلا به انسداد مجاری صفراوی یا نارسایی شدید کبدی نباید از این دارو استفاده کنند.
- در طول درمان با تلمیزارتان، پزشک معمولاً سطح پتاسیم خون و عملکرد کلیه (کراتینین سرم) را به صورت دورهای بررسی میکند.
- به دلیل احتمال بروز سرگیجه، در ابتدای درمان از رانندگی و کار با ماشینآلات سنگین خودداری کنید.
