آیا واقعا نباید با یک لیف همه جای بدنمان را تمیز کنیم؟
سلامت عمومی
20 شهریور 1405

آیا واقعا نباید با یک لیف همه جای بدنمان را تمیز کنیم؟

استفاده از لیف در حمام برای بسیاری از ما یک عادت قدیمی و کاملاً معمول است؛ اما آیا واقعاً لازم است با همان لیف همه قسمت‌های بدن را بشوییم؟ پاسخ کوتاه این است که نه. لیف می‌تواند برای بعضی قسمت‌های بدن مفید باشد، اما استفاده از آن برای تمام بدن، به‌خصوص با فشار و سایش زیاد، همیشه انتخاب مناسبی نیست.

پوست بدن برای سالم ماندن فقط به تمیزی نیاز ندارد؛ بلکه یک لایه طبیعی محافظ از چربی‌ها و میکروب‌های مفید نیز روی آن وجود دارد. شست‌وشوی بیش از حد یا سابیدن شدید پوست می‌تواند این لایه را ضعیف کند و باعث خشکی، قرمزی و تحریک پوست شود.


چرا استفاده از لیف برای تمام بدن می‌تواند مشکل‌ساز باشد؟

لیف، به‌خصوص انواع زبر، با ایجاد اصطکاک می‌تواند سلول‌های سطحی پوست را جدا کند. اگر این کار هر روز و با فشار زیاد انجام شود، ممکن است پوست خشک و حساس شود. این موضوع برای افرادی که پوست خشک یا حساس دارند، بیشتر اهمیت دارد.

از طرف دیگر، لیف‌های اسفنجی و توری معمولاً در محیط مرطوب حمام باقی می‌مانند و می‌توانند سلول‌های مرده پوست و میکروب‌ها را در خود نگه دارند. اگر لیف به‌خوبی شسته و خشک نشود، محیط مناسبی برای افزایش باکتری‌ها و برخی قارچ‌ها ایجاد می‌شود.


آیا برای تمیز شدن بدن حتماً به لیف نیاز داریم؟

خیر. در بسیاری از مواقع، استفاده از دست و یک شوینده ملایم برای شستن بدن کافی است. متخصصان پوست نیز برای پوست‌های حساس، شست‌وشوی آرام با دست را به استفاده از لیف، اسفنج یا برس زبر ترجیح می‌دهند.

قرار نیست پوست را آن‌قدر بسابیم که کاملاً زیر دستمان سفید یا قرمز شود. عرق، چربی اضافه و آلودگی‌های روزمره معمولاً با یک شست‌وشوی ملایم از بین می‌روند.


کدام قسمت‌های بدن بیشتر به شست‌وشو نیاز دارند؟

همه قسمت‌های بدن به یک اندازه چرب یا آلوده نمی‌شوند. زیر بغل، کشاله ران و قسمت‌هایی از بدن که بیشتر عرق می‌کنند معمولاً به توجه بیشتری هنگام شست‌وشو نیاز دارند.

در مقابل، سابیدن مداوم قسمت‌هایی مانند بازوها، ساق پا یا شکم با لیف زبر معمولاً ضرورتی ندارد و ممکن است فقط باعث خشکی و تحریک پوست شود.


آیا می‌توان با یک لیف برای همه قسمت‌های بدن استفاده کرد؟

بهتر است لیف را برای همه قسمت‌های بدن، به‌خصوص نواحی حساس، به یک شکل استفاده نکنید. پوست صورت ظریف‌تر از پوست بسیاری از قسمت‌های بدن است و معمولاً نیازی به لیف ندارد. ناحیه تناسلی نیز بسیار حساس است و استفاده از لیف یا اسفنج زبر می‌تواند باعث تحریک پوست شود.

بعد از اصلاح هم بهتر است بلافاصله از لیف برای سابیدن پوست استفاده نکنید؛ زیرا خراش‌های ریز ایجادشده هنگام اصلاح می‌توانند پوست را حساس‌تر کنند.


اگر به لیف عادت داریم، چگونه از آن درست استفاده کنیم؟

اگر استفاده از لیف برایتان لذت‌بخش است و پوستتان با آن مشکلی ندارد، لازم نیست حتماً آن را کنار بگذارید. مهم این است که با ملایمت از آن استفاده کنید و بعد از حمام، لیف را کاملاً آبکشی کنید و در محلی قرار دهید که سریع خشک شود.

قرار دادن لیف خیس در گوشه مرطوب حمام باعث می‌شود مدت بیشتری مرطوب بماند و احتمال تجمع میکروب‌ها بیشتر شود. لیف نیز باید به‌طور منظم تمیز و در صورت فرسوده شدن یا ایجاد بوی نامطبوع، تعویض شود.

لیف‌های طبیعی معمولاً به تعویض زودتری نیاز دارند و انواع پلاستیکی نیز نباید برای مدت طولانی بدون شست‌وشو و مراقبت مناسب استفاده شوند.


برای پوست خشک، لیف کمتر بهتر است

اگر بعد از حمام احساس کشیدگی، سوزش یا خارش پوست دارید، یکی از کارهایی که می‌تواند کمک‌کننده باشد کاهش سایش پوست است. حمام کوتاه با آب ولرم، استفاده از شوینده ملایم و پرهیز از لیف زبر می‌تواند به حفظ رطوبت طبیعی پوست کمک کند.

پس تصور اینکه برای تمیز شدن بیشتر، باید بدن را با قدرت بیشتری بسابیم، درست نیست. پوست سالم معمولاً با شست‌وشوی ملایم تمیز می‌شود و نیازی به سایش شدید ندارد.


برای پوست‌های حساس و مشکلات پوستی چه کنیم؟

افرادی که اگزما، خشکی شدید یا بعضی بیماری‌های پوستی دارند، ممکن است با استفاده از لیف و اسفنج بیشتر دچار تحریک شوند. در این شرایط معمولاً شست‌وشوی ملایم با دست انتخاب مناسب‌تری است و بهتر است محصولات شوینده نیز با توجه به شرایط پوست انتخاب شوند.

بنابراین، لیف به‌خودی‌خود وسیله بدی نیست؛ مشکل بیشتر زمانی ایجاد می‌شود که از یک لیف برای تمام بدن، هر روز، با فشار زیاد و بدون خشک‌کردن مناسب استفاده کنیم. برای بسیاری از افراد، شست‌وشوی آرام با دست و شوینده مناسب کاملاً کافی است.

سلب مسئولیت: هیچ‌یک از محتوای گومگ، هرگز نباید به عنوان جایگزینی برای توصیه‌های پزشکان و متخصصان استفاده شود. پیش از انجام هر اقدامی، مراجعه به پزشک یا متخصص مربوطه ضروری است.