اخیرا یک دانشمندان در یک تحقیق بررسی کرده اند که آیا زردچوبه برای درمان سرطان مفید است یا خیر.

زردچوبه عضو خانواده زنجبیل است. بومیان هند و آسیای جنوب شرقی برای هزاران سال از ریشه زردچوبه برای طعم دادن به غذای خود استفاده کرده اند.

مردم از نظر تاریخی زردچوبه را با خواص درمانی آن می شناخته اند. همچنین به تازگی محبوبیت آن در حال افزایش است، البته در این مورد هم مانند بسیاری از موارد دیگر، تصورات اشتباهی در مورد خواص زردچوبه پیش آمده است.

ماده شیمیایی موجود در زردچوبه که بیشتر محققان پزشکی را به خود علاقه مند کرده است، پلی فنولی به نام کورکومین می باشد که نام علمی آن دی فرولوئیل متان است. بیشتر تحقیقات مربوط به قدرت بالقوه زردچوبه روی این ماده شیمیایی متمرکز شده است.

آیا زردچوبه شفا دهنده است؟

محققان در سال های گذشته آزمایشاتی در رابطه با تاثیر کورکومین بر تعدادی از علائم و بیماری ها مانند التهاب، سندرم متابولیک، ورم مفاصل، بیماری های کبد، چاقی و بیماری های عصبی انجام دادند که بیشتر آن ها با موفقیت همراه بود.

البته دانشمندان بیش از هر مورد دیگری، بر سرطان متمرکز شده اند. به گفته نویسندگان این بررسی جدید، از ۱۲,۵۹۵ مقاله ای که محققان بین سال های ۱۹۲۴ تا ۲۰۱۸ در مورد کورکومین منتشر کرده اند، ۳۷ درصدشان روی سرطان تمرکز دارند.

در بررسی حاضر، که در مجله Nutrients منتشر شده است، نویسندگان عمدتاً روی مسیرهای پیام‌رسانی سلولی متمرکز شده اند که در رشد و پیشرفت سرطان و چگونگی تأثیر زردچوبه بر روی آن نقش دارند.

درمان سرطان به طور چشمگیری پیشرفت داشته است، اما هنوز راه طولانی وجود دارد تا بتوانیم سرطان را ریشه کن کنیم.

دانشمندان در بررسی های خود به تحقیقات مربوط به سرطان سینه، سرطان ریه، سرطان خون و سرطان دستگاه گوارش توجه ویژه ای داشتند.

نویسندگان این مقاله نتیجه گرفته اند که «کورکومین گزینه بسیار امیدوار کننده ای به عنوان یک داروی ضد سرطان برای استفاده به تنهایی یا همراه با سایر داروها می باشد.»

براساس این بررسی، کورکومین می تواند طیف گسترده ای از مولکول هایی که در ایجاد سرطان نقش دارند، از جمله فاکتورهای رونویسی که برای تکثیر DNA بسیار مهم هستند، تأثیر بگذارد.

چالش هایی که در این راه وجود دارند

در کنار مباحث مربوط به تاثیر مولکولی کورکومین در درمان سرطان، محققان برای استفاده از کورکومین به عنوان یک دارو باید چالش های فراوانی را پشت سر بگذارند.

به عنوان مثال، آن ها می گویند که اگر فرد کورکومین را به صورت خوراکی مصرف کند، بدن به سرعت آن را تجزیه می کند و در نتیجه بعید است که هیچ ماده مؤثری بتواند به محل تومور برسد.

با توجه به این نکته، برخی از محققان در تلاشند تا روش هایی را برای رساندن کورکومین به بدن طراحی کرده و از آن در برابر سوخت و ساز بدن محافظت کنند. به عنوان مثال، محققانی سعی کردند این ماده را در یک نانوذره پروتئینی قرار دهند و سپس به بدن وارد کنند. جالب اینجاست که نتایج این آزمایش بر روی موش ها کاملا امیدوار کننده بود.

اگرچه دانشمندان مقالات زیادی در مورد کورکومین و سرطان منتشر کرده اند اما به کار بیشتری نیاز است. بسیاری از مطالعات در حال حاضر آزمایشگاهی هستند، به این معنی که محققان آن ها را در آزمایشگاه و با استفاده از سلول یا بافت انجام داده اند. اگرچه این نوع تحقیقات برای درک اینکه زردچوبه چه تاثیراتی می تواند بر سرطان تأثیر داشته باشد، ضروری هستند، اما همه مطالعات آزمایشگاهی قابل انجام بر روی انسان نیستند.

مطالعات نسبتا کمی، خواص ضد سرطانی زردچوبه یا کورکومین را در انسان آزمایش کرده اند. البته این مطالعات انسانی در مقیاس اندک بوده اند. با این حال، گذشته از مشکلات و داده های محدود، کورکومین همچنان به عنوان یک داروی ضد سرطان دارای پتانسیل بالایی است.


منبع: medicalnewstoday