فلوکستین
فلوکستین یکی از پرمصرفترین داروهای ضدافسردگی در جهان و متعلق به گروه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) است. این دارو با افزایش سطح سروتونین (یک انتقالدهنده عصبی مرتبط با احساس شادی و آرامش) در مغز عمل میکند. برخلاف داروهای ضدافسردگی قدیمیتر (سهحلقهای)، فلوکستین عوارض جانبی کمتری بر روی قلب و فشار خون دارد. این دارو نه تنها برای درمان افسردگی اساسی، بلکه برای طیف وسیعی از اختلالات روانی از جمله وسواس فکری-عملی (OCD) و بولیمیا (پرخوری عصبی) نیز تجویز میشود. نکته قابل توجه در مورد فلوکستین، نیمهعمر طولانی آن است که در صورت فراموشی یک دوز، احتمال بروز علائم ترک کاهش مییابد، اما از طرفی شروع اثر درمانی کامل آن ممکن است ۴ تا ۶ هفته به طول بینجامد.
سلب مسئولیت:
اطلاعات دارویی ارائه شده در این صفحه هرگز نباید به عنوان جایگزینی برای توصیههای پزشکان و متخصصان استفاده شود. پیش از انجام هر اقدامی، مراجعه به پزشک یا متخصص مربوطه ضروری است.
- درمان افسردگی اساسی
- اختلال وسواس فکری-عملی
- پرخوری عصبی
- اختلال پانیک با یا بدون آگورافوبیا
- اختلال ملال پیش از قاعدگی
- مقدار مصرف معمول برای افسردگی و وسواس: شروع با ۲۰ میلیگرم یک بار در روز (صبحها). پزشک ممکن است پس از چند هفته دوز را تا حداکثر ۸۰ میلیگرم در روز افزایش دهد.
- مصرف در بولیمیا: معمولاً ۶۰ میلیگرم یک بار در روز.
- نحوه مصرف: دارو را میتوان همراه با غذا یا با معده خالی مصرف کرد. جهت جلوگیری از بیخوابی، توصیه میشود دارو در صبح مصرف شود. قطع ناگهانی دارو ممنوع است و باید تحت نظر پزشک و به تدریج انجام شود.
- شایع (معمولاً در هفتههای اول از بین میروند): تهوع، سردرد، بیخوابی یا خوابآلودگی، اضطراب، عصبی شدن، تعریق، کاهش اشتها و کاهش وزن.
- گوارشی: اسهال، خشکی دهان.
- جنسی: کاهش میل جنسی، تاخیر در انزال یا ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی (آنورگاسمی).
- هشدار جدی: در افراد زیر ۲۴ سال در هفتههای اول درمان، احتمال افزایش افکار خودکشی وجود دارد. همچنین بروز سندرم سروتونین (با علائم تب، لرز، تشنج و گیجی) در صورت مصرف همزمان با داروهای خاص خطرناک است.
- ممنوعیت قطعی: مصرف همزمان با مهارکنندههای مونوآمین اکسیداز (MAOIs) (مانند سلژیلین، لینزولید، فنلزین) به دلیل خطر بروز سندرم سروتونین کشنده. بین مصرف فلوکستین و MAOI باید حداقل ۵ هفته فاصله باشد.
- افزایش خطر خونریزی: مصرف همزمان با وارفارین، آسپرین، ایبوپروفن و دیکلوفناک.
- تشدید عوارض: مصرف با ترامادول، داروهای ضدتشنج (کاربامازپین، فنیتوئین) و داروهای گیاهی مانند گل راعی.
- موارد منع مصرف: حساسیت به فلوکستین، مصرف همزمان با داروهای MAOI، مصرف همزمان با تیوریدازین (خطر آریتمی قلبی).
- در بیماران مبتلا به صرع یا تشنج با احتیاط مصرف شود (ممکن است آستانه تشنج را کاهش دهد).
- در بیماران دوقطبی، ممکن است باعث ورود به فاز شیدایی (مانیا) شود.
- به دلیل نیمهعمر طولانی، در بیماران کبدی با دوز کمتر و با فاصله بیشتر تجویز گردد.
- قطع ناگهانی دارو باعث سندرم ترک (سرگیجه، گزگز اندامها، کابوس شبانه) میشود.
